Artykuły z kategorii: Publicystyczny.pl

Gdy Sławomir Mentzen rzucił niedawno w stronę Jarosława Kaczyńskiego oskarżenie o bycie „politycznym gangsterem”[1], wielu potraktowało to jako kolejną odsłonę brutalnej, politycznej nawalanki. Jednak z mojej perspektywy – perspektywy libertariańskiej, takie określenie przestaje być obelgą, a staje się niemal pojęciem analitycznym. W końcu czymże jest państwo, jeśli nie organizacją roszczącą sobie monopol na łamanie prawa do życia, wolności i własności obywateli na danym terytorium?

W czasach, gdy polityka stała się niemal synonimem manipulacji i bezwartościowych obietnic — co, jak się zdaje, dostrzega już niemal każdy — zaskakujące pozostaje, że wciąż tak wielu ludzi wybiera na urzędników państwowych właśnie manipulatorów, kłamców, a niekiedy i przestępców. Na pierwszy rzut oka nie powinno to dziwić. W końcu istotą manipulacji jest sprawienie, by człowiek nie zorientował się, że jest oszukiwany. Jednakże powierzchowne wyjaśnienia tego zjawiska nie wystarczają. U jego korzeni znajduje się bowiem coś znacznie głębszego — brak poczucia godności.

To nie science fiction. Godność i wolność stanowią esencję naszego człowieczeństwa jako najważniejsze wartości ludzkiego życia, silnie powiązane ze strukturą społeczeństwa. Dzięki nim możemy tworzyć sprawiedliwsze wspólnoty i lepszą przyszłość, choć codzienne trudności często sprawiają, że zapominamy o ich pielęgnowaniu w sobie i respektowaniu wobec innych.

Stanowisko umiarkowane w kwestii aborcji, czyli tzw. kompromis aborcyjny jest logiczną konkluzją zastosowania cnoty sprawiedliwości. Słyszalne są jednak zarzuty o brak logiki i konsekwencji w tym twierdzeniu. Dlaczego w jednym przypadku nikt nie miałby prawa dokonać aborcji, a w innym już tak? Albo inaczej – kto miałby o tym decydować? Czy prawo do aborcji to prawo człowieka, czy wręcz odwrotnie?

Aborcja jest jednym z najbardziej emocjonujących i kontrowersyjnych tematów ostatnich dekad. Świat podzielił się na zwolenników obrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci oraz na zwolenników opowiadających się za bezgranicznym prawem do decydowania o życiu nienarodzonym. I choć obydwie strony konfliktu mają argumenty, to od dawna stosują je nie w obronie ludzkiego życia, lecz w obronie ideologii.

Od 29 lat wiedzieliśmy, że 11 listopada 2018 roku będziemy obchodzić setną rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę. Mając tak dużo czasu, każdy oczekiwał, że uroczystość zorganizowana zostanie na najwyższym poziomie. Jednakże polityczne rozgrywki toczące się wokół Marszu Niepodległości dały znać, że polski rząd, opozycja i media zrobią wszystko, by nawet tak ważny dzień dla Polaków, skutecznie obrzydzić. Wydawało się, że dzień niepodległości okaże się jedną wielką katastrofą.

Populizm obecnie jest jednym z najbardziej nadużywanych słów. Bezmyślnie szafują nim na równi politycy i ich wyborcy, pragnąc zdyskredytować swych ideologicznych przeciwników. Nie myślą przy tym, że być może sami populistami są i tworzą zjawisko, którego konsekwencji nie rozumieją.

W ostatnich latach wśród Polaków pojawiła się swoista moda na patriotyzm. Chętniej słuchamy i opowiadamy o historii, odwiedzamy miejsca pamięci i manifestujemy swoją przynależność. Nie dziwne, że postawą tą zainteresowali się także politycy i media. Szkoda, że wyłącznie w celu cynicznej gry politycznej i manipulacji.

Co roku, 14 czerwca, obchodzony jest Światowy Dzień Krwiodawcy. Ludzie dobrowolnie oddający krew uratowali życie wielkiej liczbie żołnierzy i cywilów podczas obu wojen światowych i także dzisiaj ratują miliony ludzi na całym świecie. Niestety świadomość społeczeństwa o krwiodawstwie i krwiolecznictwie wciąż jest niewielka.

Idea, która wyrosła na gruncie poszanowania praw mniejszości i tolerancji, już dawno, przerodziła się w walkę fanatyków o dominację i demoralizowanie społeczeństwa. Poprawność polityczna, bo o niej mowa, przesuwa kolejne granice zdrowego rozsądku i paradoksalnie prowadzi do coraz większego zniewolenia.